Editie 18 van de Zestig van Texel en mijn 3 e deelname aan deze wedstrijd met historisch karakter.Begonnen als loop rond het eiland van 60km later werd daar in de jaren ‘90 de afstand van 120km aan toegevoegd. Vriendschap #1 familie Op vrijdag eind van de middag rijden mijn ouders, Anja en ik de veer af en het eiland Texel op. Het is een andere vorm van thuis komen. Wat toch het meest te maken lijkt te hebben met de persoonlijke ervaringen die ik hier op het eiland heb ligge

Het valt me op dat ik elke keer weer iets weet te vinden wat mij die diepere ervaringen gaat brengen. Het lijken wel de polen van een magneet die elkaar blijven aantrekken en soms net zo hard weer afstoten. Ruw, concreet en soms onvoorspelbaar. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik in de omstandigheden verkeer dat je zowel fysiek, mentaal en sociaal deze uitdagingen op sportief vlak aan kan gaan. Dat ik de vrijheid geniet van het maken van een vrije keuze in het aangaan van een ove

De vooravond van een grote nieuwe uitdaging. Mijn gevoel wisselt sterk. Het ene moment kijk ik angstvallig uit of tegen de uitdaging op, het andere moment lijk het weer het avontuur waar ik op uit ben en enthousiast van word. Ik zoek de bereidheid om persoonlijke uitdagingen aan te gaan binnen mijn mogelijkheden, vaardigheden en wensen. Zonder de zekerheid van succes maar wel met de garantie van ervaringen. Donderdag 19 februari 18.00 uur start. Maandag 23 februari 9.30 sluit

Drie paar Japanse ogen naast me kijken me vriendelijk aan. De vrouwen knikken beleefd en ingetogen nadat ik hen succes wens in de laatste minuut voorafgaand aan de wedstrijd. Ik sta op de 6 e rij samen met René en Harm en matig mij ademhaling om wat rust te vinden voor wat komen gaat. Zowel de spanning als mijn enthousiasme is hoog, ik voel me goed ondanks een slechte nacht slapen, ik heb “goesting” om het internationale karakter van deze race weer even terug te pakken. Het

Als ons lichaam fit en gezond is, voelen we ons licht, haast als lucht. Maar dat we ons licht voelen, betekent nog niet dat ons lichaam er niet is. Er is veel inspanning voor nodig om onze fitheid natuurlijk en moeiteloos te laten lijken. Maar dat het moeiteloos lijkt, betekent nog niet dat er geen moeite is gedaan. Dat wat we onze 'ziel' of ons 'verlichte wezen' noemen is als lucht, zo licht en natuurlijk dat we ons er niet van bewust zijn, tenzij we onszelf trainen om dat t

Wat vooraf ging. De teleurstelling voelbaar in mijzelf over mijn prestatie tijdens de Frysman ebde enorm voort. Gelukkig was het...