top of page

Samen met Kairos over het Pieterpad

  • 11 jun
  • 7 minuten om te lezen

Oorsprong In 1983 werd het Pieterpad geopend als lang gekoesterde Nederlandse variant van lange wandelpaden die in andere delen van Europa en de wereld al veel langer bestaan. De twee vrouwen Bertje en Toos stelden het samen en boden aan veel andere wandelaars een nieuwe mogelijkheid verschillende mooie gebieden van Nederland te doorkruisen.

Mijn poging een aanval te doen op de Fastest Known Time (FKT) op het Pieterpad kan niet zonder mijn voorgangers te benoemen, zij hebben tenslotte ook voor mij deze weg mogelijk gemaakt. Waar Wouter Huitzing in 2019 als eerste officieel zijn fkt registreerde, werd het record daarna overgenomen door Gerben Oevermans en vervolgens als laatste verbeterd door Addie van der Vleuten tot 78u10, daarmee staat het zeker scherp want Addie kan enorm goed doorsjouwen over lange afstanden. In de tussentijd zette Teun Geurts het record op de self-supported variant. Voor de vrouwen staat het supported record op naam van Monica Dekker 98u42 en het Self-supported record op naam van Irene Kinnegim. In 2022 liep ik zelf een stuk mee met Alex Olieman bij zijn poging het record van Addie te verbreken, dat was het moment dat het zaadje echt de vruchtbare grond vond.


Mijn oorsprong. Ook in mijn persoonlijke oorsprong zijn 2 vrouwen van groot belang. Mijn beppe en mijn oma. Beide vrouwen die in hun tijd hebben bewezen over (veer)kracht te beschikken, beide hebben ze een groot gezin deels zelfstandig groot gebracht in de tijd kort na de tweede wereld oorlog waarin de rol van vrouwen heel anders was dan in de tegenwoordige tijd. Bewogen levens met tegenslagen maar vooral ook met grote zorgzame harten om het voor anderen beter te maken. Zij hebben de basis gelegd voor mijn ouders die ook op hun manier de basis voor mijn leven hebben gelegd. Ik voel me verbonden met deze 2 bijzondere vrouwen in mijn leven en zij zullen de krachtige basis vormen van mijn uitdaging op het Pieterpad. Bezongen door Nick Mulvey – Begin again (love you just the same) met mooie aandacht voor de zin ‘i’m in de living, i’m in the dying to, i’m in the stillness can you see me as i move’


Waarom? Goed doel? En uitnodiging.

Wat is nu de reden voor het aangaan van deze uitdaging? Allereerst is dat de fysieke mogelijkheid die ik bezit met mijn vaardigheden de mogelijkheden van mijn lijf steeds weer opnieuw te ontdekken. Ook het onderweg zijn als in reizen biedt een mogelijkheid de hectiek van deze tijd te ontvluchten en vrijheid te ervaren. Ik vind het dan enorm fijn zowel alleen onderweg te zijn als in gezelschap. Ook de mogelijkheid verbinding te maken met alles wat mijn leven betekenis geeft en hier gevoelens en ervaringen aan te koppelen. Dit is allemaal erg mooi bezongen door Jan de Vries in het nummer ‘Laat my frij’Tijdens deze tocht loop ik niet voor een goed doel maar een verscheidenheid van doelen waar mijn leven mee verbonden is. Waarin de basis voor mij ligt in het bespreekbaar maken van thema’s en onderwerpen waar mijn hart mee verbonden is. Ik zal niet specifiek geld ophalen voor deze doelen maar wil mensen vooral niet tegenhouden wel te doneren wanneer dat voor hen goed past bij een van de onderwerpen die voorbij komen. Ik wil mensen vooral uitnodigen zich te verbinden met mijn uitdaging, je kunt een stukje meelopen op een deel van het traject of jou verhaal delen wanneer het past bij een van de onderwerpen die voorbij komen. Ik geloof in de kracht van verbinding, dat je samen echt verder komt en dat is niet alleen op het traject van het Pieterpad maar beter nog op de uitgestrekte paden van het leven. Het nummer Het gaat niet over – Henny Vrienten is een bron van inspiratie om het klein, persoonlijk en verbonden te houden. Onderstaand is de link naar de pagina waar de route en mijn progressie op te volgen is. Mijn positie wordt weergegeven en ook de positie van mijn verzorgingscamper met mijn crew, zoek ze op het zijn erg leuke personen. Als je meeloopt of komt kijken wil ik je vragen dit zoveel mogelijk doen in respectvol contact met de omgeving en natuur.


Mentale gezondheid.

Het thema mentale gezondheid vormt een groot gedeelte van mijn persoonlijke leven. Mentale gezondheid is nog altijd een groot taboe als gespreksonderwerp en kent veel stigma (negatieve vooroordelen). Terwijl van alle volwassen mensen 48% op enig moment in hun leven te maken krijgt met een psychische aandoeningen. Het maatschappelijke gesprek gaat hier te weinig over, zeker waar er veel jonge mensen worstelen met mentale gezondheid. In mijn dagelijkse werk krijg ik hier mee te maken en zie gelukkig ook waar mensen hun persoonlijke veerkracht ligt en hoe het leven hernieuwd betekenis krijgt. Het aangaan van een sportuitdaging is ook een mentale aangelegenheid waarin je als atleet jezelf vaak echt leert kennen. Het vraagt mentale veerkracht wat een prima training is voor de ogenschijnlijke oneindig harde kant van het leven. Ik zal onderweg tijdens mijn tocht met veel compassie denken aan de mensen die ik onderweg in mijn leven verloren ben als gevolg van psychisch lijden. Daarnaast zal ik ook dankbaar zijn voor de mensen die het aandurfden hun lijden te delen en mij deelgenoot maakten zodat de eenzaamheid doorbroken kon worden. De muziek van Sjoerd Ensa – Skimerwrâld is in mijn ogen een prachtige doorleefde vertolking hiervan.


Kinderen. ..een doorlopend thema om maar met een woordspeling te starten. Kienders vormen een bron van inspiratie in mijn leven. De openheid waarmee zij naar het leven en de wereld kunnen kijken werkt ontwapenend. Als wij met diezelfde blik naar diezelfde kinderen kunnen kijken krijgen ze wat ze nodig hebben. Als ik naar de kinderen dicht om mij heen kijk verdienen ze allemaal liefde, aandacht, straf/begrenzing (waar dat nodig is) en vooral de mogelijkheden om zich te ontwikkelen vanuit zichzelf en niet volgens de hokjes, normen of ideeën van ons als volwassenen. Niet elk kind krijgt daarin gelijke kansen geboden. Als kinderen door een fysieke of psychische oorzaak een andere manier van ontwikkelen hebben moeten ook zij de kansen geboden krijgen zich persoonlijk te ontwikkelen. Daar moeten we ons als volwassenen steeds weer hard voor maken.

Tot mijn eigen verdriet heb ik zelf geen kinderen kunnen krijgen. Wat een ander perspectief op het leven heeft gegeven dan ik eerder altijd had bedacht. Toch ben ik gezegend met lieve kinderen nabij in mijn leven, die mij helpen dit perspectief te verzachten door aanspraak te doen op mijn vaardigheden en gevoelens die het ‘vaderlijke’ in mij aanspreken. Keer op keer wordt een innerlijk gemis daardoor terplekke weer in balans gebracht door het betekenisvolle moment in contact. Little chief – Xavier Rudd maakt deze verantwoordelijkheid meer dan ooit duidelijk.


Rechten.

De rechten van de mens vallen samen met die van de natuur en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Vele oude culturen hebben dit al bewezen maar zijn ingehaald door de greep van de moderne tijd, waardoor rechten van alles en iedereen onderdruk zijn komen te staan. Zowel op hele grote globale schaal, zichtbaar in klimaat. Maar ook op kleine schaal bij inheemse bevolkingsgroepen of in onze de eigen persoonlijke omgeving. In mijn tocht loop ik ook met de wens dat we weer meer aandacht hebben voor onze eigen plek in de natuur en de samenhang met alles dat leeft. Dat onze bedachte systemen niet zichzelf of het grote geld moeten dienen maar juist het grotere belang van ecosystemen in de wereld, waarin de mens ook een plekje in het ecosysteem heeft. Xavier Rudd – Where to now is een nummer waar dit de aandacht krijgt.


Kairos.

Tenslotte Kairos, de Griekse mythologische figuur die staat voor het ‘juiste moment’ of ‘timing’. Hij wordt afgebeeld als een gespierde, naakte persoon met op zijn kale schedel 1 opvallende haarlok. Kairos zie je niet aankomen en is er ineens. Het vraagt durf om in het voorbijgaande moment de haarlok vast te pakken. Dit is het symbool voor de gelegenheid, de kans die je kunt aangrijpen maar ook kunt missen of voorbij kunt laten gaan. De oer god Chronos staat symbool voor lineaire, meetbare tijd en continuïteit. Daar waar Kairos beleving van tijd is en deze kan doen voelen vertragen of stilstaan, of juist doen bewegen en dansen, los komen en juist aangrijpen. De Kern – Stef Bos

Dit jaar is mijn jaar van Kairos, ik probeer de gelegenheden aan te grijpen om de keuzes te maken voor betekenisvolle zaken die mij aanspreken en nu dan echt de aandacht te geven die ze verdienen. Ik maak er tijd voor en geef het de tijd die het gevoel nodig heeft. In deze uitdaging, de FKT over het Pieterpad, probeer ik in mijn aandacht te houden dat ik géén haast heb. Als ik haast heb ben ik meer in de greep van Chronos en dreigt Kairos voorbij te gaan. Wat ook in het dagelijkse leven een grote greep lijkt te hebben. Mijn mantra zal zijn ‘ik heb geen haast’. Zo kan ik aandacht houden bij Kairos en deze steeds grijpen wanneer hij voorbij komt zodat ik voort blijf gaan, Chronos is er altijd en tikt wel door. Misschien kom ik uiteindelijk wel in een fase van ‘liminaliteit’ (Jitske Kramer heeft dit duidelijk beschreven en uitgelegd). Tussen start en finish, tussen kunnen en niet meer kunnen. Laat ik dan even luisteren naar Forever young – Bob Dylan.


De keus is aan mij de gelegenheid te grijpen en mijn keus te maken. Daarnaast is het de keus aan de ander om de keus te maken een stuk met mij op te lopen, daar waar onze paden gelijk lopen of betekenissen elkaar weten te vinden. Waar we in ons leven altijd anderen nodig zullen hebben, kunnen we niet de keuzes voor anderen maken. We kunnen alleen onze eigen keuzes maken en kiezen om bereid te zijn de tijd met anderen te delen of er voor een ander te zijn.

Ik ben dankbaar dat dierbare personen bereid zijn dit avontuur met mij te beleven, de tijd delen en daarmee ook alle gevoelens en onderwerpen die voorbij komen op al die momenten. Samen zorgen we voor de continuïteit van Kairos. Blessings – Hollow Coves is een passend nummer bij deze gevoelens.


Dankbaarheid bij voorbaat voor mijn verzorgingsploeg.


Mocht je graag mijn uitdaging koppelen via een gift aan een goed doel, voel je uitgenodigd en laat mij ervoor lopen. Je zou kunnen denken aan een van de volgende stichtingen of juist zelf iets kiezen wat dicht bij jou hart ligt. #Stichtinghetgehandicaptekind #PLN #Stichtingsemmy #OOK #MakeAWish #Savethechildren #Unicef #AmnestyInternational #113

 

Playlist: Begin again (love you just the same) - Nick Mulvey Laat my frij – Jan de Vries Het gaat niet over – Henny Vrienten Skimerwrâld – Sjoerd Ensa Little chief – Xavier Rudd Where to now – Xavier Rudd De Kern – Stef Bos Forever young – Bob Dylan Blessings – Hollow Coves

 

LINKS:





Natuurlijk niet zonder de ondersteuning van mijn vaste sponsoren.



Opmerkingen


Gemaakt door:

Jort van Zutphen

bottom of page